زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

نکره در سیاق شرط





نکره در سیاق شرط به معنای اسم نکره بعد از ادات شرط ، از مصادیق اختلافی الفاظ عموم می‌باشد.


۱ - تعریف



نکره در سیاق شرط، اسم نکره ای است که بعد از ادات شرط قرار می‌گیرد، مانند:«فاسق» در جمله «ان جاءکم فاسق بنبأ».
در این که آیا نکره در سیاق شرط افاده عموم می‌کند یا نه، اختلاف وجود دارد.

۲ - در کتاب قوانین الاصول



در کتاب «قوانین الاصول» آمده است:
«و ذهب جماعة من الاصولیین الی عموم النکرة فی سیاق الشرط ایضا و فرعوا علیه مالو قال الموصی ان ولدت ذکرا فله الالف و ان ولدت انثی فلها المأة فولدت ذکرین او انثیین فیشترک بین الذکرین فی الالف و بین الانثیین فی المأة لانه لیس احدهما اولی من الاخر فیکون عاما»
[۲] اسنوی، عبد الرحیم بن حسن، التمهید فی تخریج الفروع علی الاصول، ص۳۲۴.
[۳] ابو زهره، محمد، اصول الفقه، ص۱۴۶.


۳ - پانویس


 
۱. ↑ میرزای قمی، ابوالقاسم بن محمد حسن، قوانین الاصول، ج۱، ص۲۲۳    
۲. ↑ اسنوی، عبد الرحیم بن حسن، التمهید فی تخریج الفروع علی الاصول، ص۳۲۴.
۳. ↑ ابو زهره، محمد، اصول الفقه، ص۱۴۶.
۴. ↑ آمدی، علی بن محمد، الإحکام فی اصول الأحکام، ج۱، ص۴۱۵.    


۴ - منبع



فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «نکره در سیاق شرط».



آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.